در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره تاریخ و ادبیات آلمان

معرفی یک سایت بسیار مفید در باره‌ی دمنز و آلزهایمر

 

معرفی یک سایت بسیار مفید در باره‌ی بیماریهای دمنز و آلزهایمر

http://www.nasim-sahar.persianblog.ir/

 

خانه‌ی  سالمندان

 

نویسنده: سحر شکوری‌نیا

 

 

 

 

 

 

 

 

 

زندگی و فعالیت‌های اجتماعی افراد مبتلا به بیماری‌های دمنز و آلزهایمر

 

مقدمه:

 اسم من سحر  است. سحر شکوری‌نیا. من پرستار هستم و در خانه‌ی سالمندان کار می ‌کنم. تمام وقایع این داستان‌ها در یکی از خانه های سالمندان در شمال آلمان اتفاق افتاده است. وقایعی که من برای شما تعریف می‌کنم واقعا در خانه‌ی سالمندانی که من در آن کار می‌کنم، اتفاق افتاده و من هیچ دخل و تصرفی در آنها انجام نداده‌ام، فقط از لحاظ ادبی کمی آنها را آراسته و به قول معروف خواننده پسند نوشته‌ام. این خانه‌ی سالمندان در شهر هانوفر قرار دارد. افرادی که در این خانه زندگی می‌کنند، به بیماری "دمنز[1]"  مبتلا هستند. بیماری دمنز، مرحله‌ی پیشرفته‌تری از بیماری "آلزهایمر[2]" می‌باشد و به نوعی جنون و دیوانگی تعبیر شده است.  این بیماری دارای چند مرحله است.

 

مرحله‌ی اول: دمنز ساده

 

در این مرحله بیمار حافظه‌ی کوتاه مدت خود را از دست می‌دهد. غالبا در جستن کلمات دچار اشکال می شوند و از به زبان آوردن ساده‌ترین کلمات و واژگان نیز عاجز می شوند، که دلیل اصلی آن همان از دست دادن حافظة‌ی کوتاه مدت می‌باشد.

 

مرحله‌ی دوم: دمنز متوسط

 در این مرحله بیمار حافظه‌ی بلند مدت خود را نیز از دست می‌دهد. دچار سردرگمی می‌شوند که غالبا نیز نمی‌دانند که کجا هستند و یا اینکه راه خود را گم می‌کنند. اطمینان خود را نسبت به افراد دوروبر خود از دست می‌دهند. در این مرحله بیمار نمی‌تواند از خودش مراقبت کند، بلکه باید شخص دیگری این کار را عهده‌دار شود.

 

مرحله ی سوم: دمنز حاد

 سخت‌ترین و حادترین مرحله‌ی دمنز می‌باشد. در این مرحله بیمارنمی‌تواند کارهای روزانه‌ی خود را از قبیل غذا خوردن، لباس پوشیدن، توالت و دستشوئی و حتی حرکت کردن و رابطه برقرار کردن با افراد دیگر را به تنهائی انجام دهند.  بیمار در این مرحله حتی از تشخیص نوع جنسیت خود و اطرافیانش نیز عاجز است. کنترل حرکت از دست بیمار خارج می‌شود. بیماری آلزهایمر را نخستین بار روان‌پزشکی آلمانی به نام آلوئیز آلزهایمر Alois Alzheimer  (1864 – 1915) کشف کرد.

 

علل بیماری دمنز و آلزهایمرهنوز بخوبی روشن نشده‌اند. طبق تحقیقاتی که پزشکان و دانشمندان تاکنون انجام داده‌اند، علل بیماری‌های دمنز و آلزهایمر خللی است که به غشای مغز وارد می‌آید و می‌تواند موروثی باشد. این بیماری معمولا از سنین پنجاه سالگی به بالا خود را نشان می‌دهد. افراد مبتلا به این بیماری‌ها، گاهی اعمالی انجام می‌دهند، که از یک انسان بالغ و کامل و عاقل بعید به نظر می‌اید. آنها گاهی همه چیز و همه کس را فراموش می‌کنند، حتی زن یا شوهر و فرزندان خود را دیگر نمی‌شناسند. گاهی نیز در مراحل دیرین زندگی می‌کنند. مثلا اگر پیرمردی 75 ساله به بیماری دمنز مبتلا باشد، این پیرمرد خود را پسربچه‌ای 10 یا 12 ساله یا گاهی پیرتر یا جوانتر می‌بیند. همچنین اگر پیرزنی 80 ساله دچار این بیماری گردد، می‌تواند خود را دختربچه‌ای 7 یا 8 ساله بپندارد و اعمال و گفتار و کردارشان نیز به همین دوران کودکی زندگی‌شان بر می گردد. غرض از نوشتن این سطور مطرح کردن درد و بیماری این گروه از شهروندان می‌باشد. افراد مبتلا به این بیماری‌ها غالبا از طرف همسر و فرزندان و وابستگان ترک می‌شوند و زندگی غمگین و تنهائی را می‌گذرانند. اقامت در خانه‌ی سالمندان اغلب آخرین منزل آنها قبل از مرگ می‌باشد.  علت ترک این اتفراد از طرف فرزندان و وابستگان آن است که آنها نمی‌توانند این بیماری را درک  و قبول کنند یا این افراد را به عنوان "بیمار" بپذیرند.من در این سالها به کرات مرگ این بیماران را شاهد بوده‌ام. ما (همکاران و پرستاران زن و مردی که در اینگونه اماکن خدمت می‌کنیم)، سعی داریم تا این هفته ها و ماه‌های آخرین زندگی این افراد را با شادی و انسانیت پر کرده و به آنها آرامش دهیم. گاهی در این امر موفق بوده‌ایم و گاهی نیز شکست خورده‌ایم.

  
نویسنده : شاپور چهارده‌چریک ; ساعت ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٢/٥
تگ ها :