در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره حقیقت - مقاله ای کوتاه از لسینگ

 

درباره حقیقت

نویسنده: گوتهلد افرایم لسینگ

مترجم: شاپور چهارده چریک

 

کسی که مایل است غیر‌حقیقت را برخلاف عقاید درونی خویش ولی با نیت خوش و با تیز‌هوشی و قناعت به کرسی بنشاند، بی‌نهایت ارزشمند‌تر است از کسی که بخواهد از بهترین و گرانبها‌ترین حقیقت با پیش‌داوری و داد و فریاد بر سر مخالفان خویش به روش روزانه و معمول دفاع کند.

آیا این گروه نمی‌خواهند بیاموزند که این امر حقیقت ندارد، که تا کنون کسی نتوانسته دانسته و آگاهانه و با قصد قبلی سر خودش را کلاه بگذارد؟

من می‌گویم: این حقیقت ندارد. به این دلیل که این امر ممکن و میسر نیست. نه به دلایل دیگر.

آنها چه می‌خواهند بکنند با این ایراد و بهانه‌ها، با این سخت‌گیری‌ها. با این برنامه‌های از پیش تعیین شده؟

دروغ‌های خود را راست جلوه دهند، ما که می‌دانیم اینها دروغ هستند.

آنها با این چیز‌ها چه می‌خواهند؟ به جز اینکه

 

نه! برای اینکه من هم این حقیقت را باید به آنها بگویم؛ برای اینکه من هم باید معتقد شوم که آنها شهادت دروغ نخواهند داد و قضاوت دروغ نخواهند کرد: پس بهتر است من سکوت کنم و در این باره رأی ممتنع بدهم.

نه خود حقیقت، یعنی اگر کسی فکر کند که حقیقت در دست اوست، بلکه زحمت در راه کسب حقیقت، زحمتی که کسی می‌کشد تا به کسب حقیقت نائل آید، ارزش انسان را ثابت می‌کند. زیرا که قوای انسان نه با دانستن حقیقت، بلکه با تحقیقاتی که در راه حقیقت انجام می‌دهد، گسترش می‌یابند و در این قوا و نیروی انسانی تنها تکامل رشدیابنده انسان مستور است. مالکیت، انسان را آرام، سنگین و مغرور می‌کند.

اگر خداوند در دست راستش تمامی حقیقت‌ها را، و در دست چپش تنها جهد و کوشش در راه کسب حقیقت را پنهان کند - با این فرض که من همیشه و دائم در اشتباه باشم

 

و به من بگوید انتخاب کن! من با خضوع و فروتنی به دست چپش خواهم افتاد و خواهم گفت: پدر بده! حقیقت محض فقط مختص تو تنهاست.

  
نویسنده : شاپور چهارده‌چریک ; ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٤
تگ ها :