در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره تاریخ و ادبیات آلمان

تاریخ ادبیات آلمان در قرون وسطا - ۲

روابط ژرمن ها با اقوام و ملل ديگر ، منجمله اقوام و مللي كه از لحاظ تمدن و فرهنگ پيشرفته تر از ژرمن ها بودند ، اين قوم را با خط رونن آشنا كرد . اولين نمونه هاي شعر ژرمني ، دعا و مناجات و سحر و جادو هستند . دو نمونه از سحر و جادوي قديمي ژرمني وجود دارند كه در قرن دهم به صورت مكتوب درآمده اند (و احتمالاً نيز در همين قرن سروده شده اند) و به نام "اوراد و ادعیه مرزبورگ"[2] معروف هستند. در این دوره و در این متون، به نیروی سحر و جادو و دعا و ورد اعتقاد کامل داشته اند. این اشعار از دو قسمت تشکیل شده اند: یکی اعتقاد داشتن به کمک خدایان است (در باب گشودن غل و زنجیر) و دیگری دریافت کمک از نیروی سحر و جادو در مواقع بدبختی و مصیبت است (مثلا برای بهبودی و سلامت اسبی بیمار و رنجور).

این ادعیه و اوراد بعد ها در دین مسیحیت نیز راه یافته و مورد استفاده قرار گرفتند.  

تاسيتوس[3]  - مورخ نام دار رومي-   گزارش مي دهد كه بعد از مهاجرت اقوام و قبيله هاي مختلف ژرمن[4] ، نوعي شعربوجود آمد كه بيشتر با عناصر پهلواني و تقدير و تشكر در رابطه بوده است . در شمال ، يا دقيقتر گفته شود در ايسلند ، به علت اينكه مسيحيت بعد ها به آنجا رسيد ، در حدود سال  ١٢٢٠ ميلا دي اين گونه سرود ها و اشعار را در كتابي به نام "ادا"[5] جمع آوري كردند.

(1179- 1241). وي  Snorri Sturluson  (ادا) كتابي است مذهبي از اسنوري استورلوسون كتاب ادا در (Prosa- Edda) از شعراي به نام ايسلند بوده است كه كتاب ادا را به نثر نگاشته   نوشته شده است. اسكالدن را مي توان به شاعر و مغني يا Skalden حقيقت براي اسكالدن خوانده  مي شدند ، Skops سرودخوان ترجمه كرد، كه به جاي آوازه خوان هاي ژرمني كه   از قرن ٩ تا ١٤ ميلا دي در دربار پادشاهان نروژ رواج داشت. Skalden فعاليت مي كردند .. شعر اسكالدن در قرن ١١ ميلا دي به نقطة اوج خود رسيده است .در جنوب فقط قسمتي از يك سرود مكتوب به دست آمده است كه نشان مي دهد كه اين سرود نیز بعد ها نوشته شده است. این سرود، همان سرود معروف" هیلده براند" است. سرودهای دیگری نیز وجود دارند که قدمت چندانی ندارند، مانند " سرود نیبلونگن"[6] یا "سرود گودرون"[7] که عده ای آن را "سرود کودرون"[8] نیز نوشته اند.

       پيروزي لودويگ سوم ، پادشاه فرانك شرقي بر نورمان ها سروده و نوشته شده است . از خصوصيات بارز اشعار قديمي ژرمني، همانا قافيه ها هستند . قافيه بندي و قافيه سازي دراين اشعار يكي از مهمترين اركان مي باشد . تكيه بر روي قافيه هاي برابر و هم صوت بسيار

. Maus و Mann مهم بوده و به آنها توجه زيادي مي شده است . مانند مثالي از سرود هيلده براند مي آوريم تا مسئله روشن گردد:

we´laga nu wa´ltant got / we´wurt ski´hit.

Wehe jetzt waltender Gott, wehschicksal.

معني: بِوَز ، اينك اي خداي پويان ، بِوَز اي سرنوشت .

حروفي كه با علا مت آپوستروف مشخص شده اند ، حروفي هستند كه در زبان آلماني تكيه بر روي آنهاست . اين حروف خود معمولاً حامل پيام هستند . اين گونه اشعار داراي دو تكيه گاه بوده و دو مصرع كوتاه را به هم مي پيوندند ، كه هر كدام نيز داراي دو تكيه گاه هستند كه معروف مي باشند و Vierhebige Langzeilen بدين ترتيب اين اشعار به اشعار ٤ پاره . بدين ترتيب حوضة فعاليت وسيعتري را در اختيار سراينده قرار مي دهد .

  
نویسنده : شاپور چهارده‌چریک ; ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/۱۳
تگ ها :