در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره تاریخ و ادبیات آلمان

چه شد؟ - شعری از شاپور چهارده چریک

چه شد؟

یاری اندر کس نمی بینیم، یاران را چه شد     

                                   خوش سخن ها را چه پیش آمد ادیبان را چه شد؟

این کویرخشک و بی آب و علف

                                     ابر‌ و  باد  و  ماه  و  باران  را  چه  شد؟

آب تهران تیره گون شد، قطره‌ی زمزم کجاست 

                                   گل ندیدیم در گلستان ادب ،گل را چه شد؟         

کس نمی گوید کتابی داشت، پر بار و حجیم

                                   شاعران و منشیان و خوش نویسان را چه شد؟

ناشران، اینک به فکر جیب و کیف  و کیسه اند 

                                   بار الهی، این خلایق را مگر وجدان چه شد؟

مردی از قوم  قلم ها و دوات هم بر نیامد سالهاست 

                                   تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد؟

شهر یاران بود و خاک خوشنویسان این دیار

                                   این همه از ما رمیدند و مگر ما را چه شد؟

گوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند؟ 

                                    فیق ما قیف و زبان قفل و قلندررا چه شد؟

صد هزاران عقل کل و صد هزاران جان به کف 

                                     عندلیبان هم  زبان اندر قفا آن را چه شد؟

شهرۀ شهر و سخنور هم مگر چیزش بسوخت 

                                       کس ندارد ذوق سفتن ، این ادیبان را چه شد؟

شهر شعر و وادی نثر و بیابان غزل 

                                       راه سخت و پر مشقت،  رهرو آن را چه شد؟

ای چریک بی تفنگ و ابله و خام و چموش 

                                     از که می پرسی که دور خوشنویسان را چه شد؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با الهام از این غزل حافظ:

 یاری اندر کس نمی بینیم، یاران را چه شد 

                                             دوستی کی آخر آمد، دوستداران را چه شد؟

                                                                 

 

 

 

 

  
نویسنده : شاپور چهارده‌چریک ; ساعت ۱:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/۱٦
تگ ها :