در باره تاریخ و ادبیات آلمان

در باره تاریخ و ادبیات آلمان

یکی شعر دیگر : رسوای صبح

رسوای صبح

صبح امروز که من از خواب پا شدم

                                     دست و رو ناشسته من رسوا شدم

دست بر زانو نهادم: یا علی

                                   زانوانم خم شد و گفتم: ولی

کو عصای دست من تا برکشم

                                 پرده‌ي زندان و زندانبان کشم

خیزم و جهدی کنم تا بلکه شاید

                                کام خود گیرم از این روز، هر چه باید

پرده  را یکسو کشیدم با عصایم

                                آن عصا را تکیه دادم من به پایم

دیم این نیلوفرین چرخ فلک

                              باز هم امروزه کارش حقه و دوز و کلک

آسمانش تیره و خورشید محو و رو گرفته

                              پیش حود گفتم چرا این آسمان ماتم گرفته؟

قلب من ماتم گرفته، آسمان را چیست غصه

                             تا برایش بازگویم من از این قصه، از این غصه

دیدم از این کفتگو، چیزی نصیب من نمی‌گردد

                            فلک را دیدم و، دیدم که بیچاره چه می گردد

عصا را باز برداشتم، که پرده بر رخش بندم

                            بمانم همچنان درگیر و خسبم من، که در بندم

چنین روزی که خورشیدش خجالت می‌کشد از ما

                           همان بهتر که در بستر، خیال گرم و نرمش را

درون قلب بیمار و خیال خام خود گیرم

                            خجالت می‌کشم از خود، که من پیرم، که من پیرم!

 

  

نویسنده : شاپور چهارده‌چریک ; ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/۸/۱۸
تگ ها :