تاریخ ادبیات آلمان در قرون وسطا - ۲

روابط ژرمن ها با اقوام و ملل ديگر ، منجمله اقوام و مللي كه از لحاظ تمدن و فرهنگ پيشرفته تر از ژرمن ها بودند ، اين قوم را با خط رونن آشنا كرد . اولين نمونه هاي شعر ژرمني ، دعا و مناجات و سحر و جادو هستند . دو نمونه از سحر و جادوي قديمي ژرمني وجود دارند كه در قرن دهم به صورت مكتوب درآمده اند (و احتمالاً نيز در همين قرن سروده شده اند) و به نام "اوراد و ادعیه مرزبورگ"[2] معروف هستند. در این دوره و در این متون، به نیروی سحر و جادو و دعا و ورد اعتقاد کامل داشته اند. این اشعار از دو قسمت تشکیل شده اند: یکی اعتقاد داشتن به کمک خدایان است (در باب گشودن غل و زنجیر) و دیگری دریافت کمک از نیروی سحر و جادو در مواقع بدبختی و مصیبت است (مثلا برای بهبودی و سلامت اسبی بیمار و رنجور).

این ادعیه و اوراد بعد ها در دین مسیحیت نیز راه یافته و مورد استفاده قرار گرفتند.  

تاسيتوس[3]  - مورخ نام دار رومي-   گزارش مي دهد كه بعد از مهاجرت اقوام و قبيله هاي مختلف ژرمن[4] ، نوعي شعربوجود آمد كه بيشتر با عناصر پهلواني و تقدير و تشكر در رابطه بوده است . در شمال ، يا دقيقتر گفته شود در ايسلند ، به علت اينكه مسيحيت بعد ها به آنجا رسيد ، در حدود سال  ١٢٢٠ ميلا دي اين گونه سرود ها و اشعار را در كتابي به نام "ادا"[5] جمع آوري كردند.

(1179- 1241). وي  Snorri Sturluson  (ادا) كتابي است مذهبي از اسنوري استورلوسون

/ 3 نظر / 17 بازدید
پروانه کوچک

ای بابا تو ديگه کی هستی ! ای ول من آپم نظر که ميدی !!

منم

جالب بود اين اطلاعات رو از کجا آوردی بلا